Shunsui Kyoraku

Shunsui Ο Sōzōsa Kyōraku no Jirō είναι ο αρχηγός της Πρώτης Μεραρχίας και ο λοχαγός-διοικητής ολόκληρης της Gotei 13, υπηρετώντας ως άξιος διάδοχος του μεγάλου Genryūsai Shigekuni Yamamoto.

Ήταν κάποτε ο αρχηγός της 8ης Μεραρχίας, έχοντας κληρονομήσει αυτή τη θέση από τον Σεϊρέιτου Καβαχίρου μετά την αποστασία του τελευταίου πριν από χίλια χρόνια.

Παρουσίαση

Το Kyōraku είναι υπέροχο Shinigami με ανοιχτόχρωμο δέρμα, ψηλά ζυγωματικά, γκρίζα μάτια και μακριά σπαστά καστανά μαλλιά. Τα μαλλιά της είναι δεμένα σε μια μακριά αλογοουρά και έχουν μακριά κτυπήματα που πλαισιώνουν την αριστερή πλευρά του προσώπου της. Έχει επίσης μια αξιοσημείωτη ποσότητα μαλλιών στο στήθος, τα πόδια και τα χέρια του. Φοράει ένα ψάθινο καπέλο (που ονομάζεται σακκάτ) και ένα ροζ φλοράλ γυναικείο κιμονό, το οποίο φοράει στους ώμους του και πάνω από τη στολή του καπετάνιου. Αν και η ζώνη haori και obi της είναι φθηνή, οι φουρκέτες της είναι πολύ ακριβές. Δεν φοράει ταμπί με τα σανδάλια του. Έχει μια λεπτή γενειάδα γύρω από το στόμα και στα μάγουλά του. Περισσότερα από εκατό χρόνια πριν από την αποστασία τουAizen, Shunsui είχε γένια μόνο στην κορυφή του στόματός του.

Μετά τη μάχη με το Wandenreich και τον Χιλιετή Πόλεμο, Shunsui φοράει ένα προσοφθάλμιο στο δεξί του μάτι το οποίο υπέστη βλάβη κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Το πάνω μισό του δεξιού αυτιού του είναι κομμένο σε ελαφριά γωνία. Όταν προάγεται σε καπετάνιο φρεγάτας, η εμφάνισή του παραμένει αμετάβλητη, εκτός από το σύμβολο στο χαόρι του που είναι το kanji «πρώτος» αντί για «όγδοος».

Παιδί, Shunsui έχει πιο κοντά, πιο βρώμικα μαλλιά. Φορούσε ένα κίμινο με μοτίβο λουλουδιών.

Προσωπικότητα

"Δεν είναι καλό να συνεχίζεις να επιβάλλεις αυτό το χαρακτηριστικό πράγμα, Espada-san. Και αν θέλεις να μιλήσουμε για χαρακτηριστικό, το να μην έχω χαρακτηριστική συμπεριφορά είναι χαρακτηριστικό για μένα."

-Ο Kyōraku μιλάει με τον Coyote Starrk.

Ένα αινιγματικό άτομο, που συνορεύει με τα άκρα της προσωπικότητας, το πιο καθοριστικό χαρακτηριστικό του καπετάνιου Kyōraku είναι ειρωνικά ότι είναι πραγματικά αχαρακτήριστος. Παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος που εκτιμά την ειρήνη πάνω από όλα. Επιδεικτικός και χαλαρός, ο ταπεινός Shunsui κουβαλά τον εαυτό του όλη την ημέρα σαν ένα ανέμελο ον στον κόσμο. Ο καπετάνιος περπατά γύρω από το Seireitei, προσκαλώντας τους συναδέλφους του αξιωματικούς να πιουν το ρόφημα της επιλογής τους, το σάκε, και να απολαύσουν γλυκά όπως ψωμάκια στον ατμό και άλλες λιχουδιές. Το να αποφύγετε την εργασία σας και να επιλέξετε να πάρετε έναν υπνάκο δεν είναι έξω από τη σφαίρα των δυνατοτήτων. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το δικό του επιτελείο για να αποκτήσει ό,τι του έρχεται στο μυαλό εκείνη την ημέρα. Είναι σχεδόν αδύνατο να δεις αυτόν τον άντρα χωρίς ένα χαμόγελο στο αξύριστο πρόσωπό του. Shunsui θεωρεί επίσης τον εαυτό του γυναικείο άντρα.

Ειδικότερα, οι επαναλαμβανόμενες αλληλεπιδράσεις του με τον Nanao Ise, τον οποίο ήταν γνωστός ότι αποκαλούσε "my Nanao-chan", και τη Lisa Yadōmaru, που είχαν υπηρετήσει και οι δύο ως υφιστάμενοί του στο παρελθόν, καταδεικνύουν τη στοργή του για το αντίθετο φύλο. Στην πραγματικότητα δεν είναι ασυνήθιστο να βρεις τον άνδρα να χαλαρώνει στις περιοχές με τα κόκκινα φανάρια του Rukongai, να κάνει πολλές πράξεις που δεν αρμόζουν σε έναν αρχηγό ομάδας ή ακόμα και Shinigami γενικά. Και αυτό που συνδέει τη χαρούμενη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου είναι η τυφλή εξοικείωσή του με όλους όσους διασχίζουν το δρόμο του, είτε είναι σύμμαχοι είτε είναι εχθροί. κάτι που φαίνεται από το μοτίβο της ομιλίας του, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι απευθύνεται ακόμη και στον Coyote Starrk ως "Espada-san" και Sōsuke Aizen λέγοντας "Aizen-Taichō". Δείχνει μεγάλο σεβασμό για όλους εκείνους που ήρθαν πριν από αυτόν, απευθυνόμενος στους συναδέλφους και τους αξιωματικούς του με τις κατάλληλες τιμές. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι πολύ μυστήριο γιατί αυτός ο ειρηνικός διεστραμμένος επιλέχθηκε ως διάδοχος του τρομερού δαίμονα του σπαθιού ως Πλοίαρχος των Gotei. Αλλά υπάρχει ένα βάθος στον Kyōraku που θα τολμούσε να τον αναστατώσει πολύ.

Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να πιστεύουν οι άλλοι γι 'αυτόν, ο γαλήνιος μεθυσμένος είναι απλώς ένα κάλυμμα - όχι, ένα ψέμα που προσπαθεί συνεχώς να ταΐσει μόνος του. Ο Kyōraku είναι πραγματιστής στην καρδιά. Αυτό που είναι πραγματικά τρομακτικό, όμως, είναι σε τι ακριβώς επικεντρώνεται ο πραγματισμός του. Και εδώ είναι που αρχίζουμε να βρίσκουμε ομοιότητες ανάμεσα σε αυτόν και τον αείμνηστο Yamamoto. Διαπιστώνει ότι το καθήκον του να υπερασπιστεί τους Seireitei είναι πάνω από όλα προτεραιότητά του. Όλες οι ενέργειές του αποκλίνουν από αυτόν τον στόχο.

Στα νιάτα του, ο Kyōraku μπορεί να είχε φιλοδοξίες που ταίριαζαν με τις προσωπικές του φιλοδοξίες: την αγάπη μιας όμορφης γυναίκας, τη δημιουργία οικογένειας σε έναν ειρηνικό κόσμο και τη δυνατότητα να απολαύσει το καλό του παρέα με τον Jūshirō Ukitake, τον στενότερο φίλο του, τον οποίο θεωρούσε αδελφό. Αλλά η κοσμοθεωρία του ήταν απελπιστικά σημαδεμένη όταν είδε τις φρικαλεότητες του πολέμου.

Βλέποντας τα αγαπημένα τους πρόσωπα να χάνονται σαν ζώα που σκοτώθηκαν στο δρόμο και τις φρικτές πράξεις που πραγματοποιούν όσοι εμπλέκονται σε πόλεμο για εγωιστικούς λόγους και επιθυμίες, ο πόνος ήταν απλώς πολύ μεγάλος για να αντέξουν οι δύο φίλοι. Αυτός και ο Ukitake σκέφτηκαν τον πόλεμο με διαφορετικούς τρόπους. Ενώ ο Ukitake ήταν σωματικά άρρωστος, επιτρέποντάς του να αντιμετωπίσει αυτές τις εξωτερικές ουλές, ο Kyōraku εσωτερίκευσε τον πόνο του και το αποτέλεσμα ήταν ένας αλλαγμένος άνθρωπος. Φυσικά, μπορεί να προσπαθήσει να κρύψει αυτές τις αλλαγές με μια εμφάνιση ειρηνικού κακού και περιστασιακής κατανάλωσης αλκοόλ, αλλά τελικά ο Kyōraku δεν ήταν πια το ίδιο άτομο.

Έχοντας αντιταχθεί κάποτε στα κακά του πολέμου, είχε αρχίσει να καταλαβαίνει το σκεπτικό πίσω από αυτά. Όταν δύο πλευρές πάνε σε πόλεμο, είναι και οι δύο λάθος. Δεν υπάρχει «καλή» πλευρά. Και έτσι, καθώς ο Kyōraku άρχισε να απορροφά αυτή τη σειρά σκέψεων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι φρικαλεότητες είναι απλώς ο τρόπος που λειτουργεί ο κόσμος. Όταν ένας στόχος πρέπει να επιτευχθεί, πρέπει να επιτευχθεί ανεξάρτητα από τα κακά με τα οποία πρέπει να λερώσει κανείς τα χέρια του για να τον πετύχει. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακόμη πιο σκοτεινό άτομο από τον προκάτοχό του, Yamamoto, τον εαυτό του. Ενώ ο ιδρυτής του Gotei ήταν πάντα καθαρός για τα κακά που διέπραξε, ο Kyōraku έκανε αυτό που έκανε πάντα: εσωτερίκευσε τα κακά που ήταν διατεθειμένος να διαπράξει. Παρουσίασε ένα χαμόγελο κρατώντας τις λεπίδες του και είτε είσαι παιδί είτε είσαι γυναίκα, θα σε σκοτώσει χωρίς αυτό να βαραίνει το μυαλό του. Δεν μένει πια εκεί σαν νέοι. όχι, έχει ωριμάσει σε σημείο να αναγνωρίζει τις απαιτήσεις του επαγγέλματός του σαν θεός του θανάτου και έχει παραμερίσει την ιδέα της λύπης. Δεν υπάρχει επιστροφή.

Αυτή η ψυχική κατάσταση βρίσκεται επίσης στη μέθοδο μάχης του. Ο πραγματισμός του εκδηλώνεται κάθε φορά που προσπαθεί να ξεφύγει από έναν αγώνα. Σε αντίθεση με τον μέντορά του War Spirit, ο Kyōraku αναγνωρίζει ότι δεν απαιτούν όλες οι διαμάχες βία. Για το σκοπό αυτό, είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερος ηγέτης από τον προκάτοχό του. Συμβούλεψε το αγόρι ryōka, Yasutora Sado, να κατεβάσει τις γροθιές του και απλώς να τον ενώσει σε έναν γύρο για σάκε. Μια ευρηματική χειρονομία που μπορεί να λείψει σε πολλούς. Αποφεύγοντας την περιττή δαπάνη δύναμης, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο άνθρωπος κρατούσε την προσοχή του, εξασφάλισε ότι ο άνθρωπος θα κρατούνταν υπό τον έλεγχό του χωρίς ο τελευταίος να το καταλάβει. Φυσικά, ακόμη και όταν το αγόρι αρνήθηκε να ακολουθήσει τη μη βίαιη προσέγγιση, ο Kyōraku αρνήθηκε να αφαιρέσει τη ζωή του.

Πολλοί το αποδίδουν σε μια προκατειλημμένη αίσθηση οίκτου που μπορεί να διατηρεί ακόμα ο Kyōraku. Ωστόσο, κάνουν λάθος. Ήταν ένας εισβολέας. Ένας εισβολέας που είχε φτάσει μαζί με άλλους εγκληματίες, και ως εκ τούτου, υπήρχαν ακόμη πληροφορίες που έπρεπε να συλλεχθούν. Επιπλέον, δεδομένων των απερίσκεπτων ενεργειών αυτού του ανθρώπου, ο Kyōraku δεν είχε την πολυτέλεια να αφήσει το Seireitei να υποστεί περαιτέρω ζημιά που είχε ήδη υποστεί. Ο Kyōraku παραποιεί τον εαυτό του, συχνά κρύβοντας την αληθινή κακία των προθέσεών του. Η αλήθεια αυτής της φύσης θα εκδηλωνόταν μόνο σε μικρές ρωγμές, όπως το φως που πλημμυρίζει ένα σκοτεινό δωμάτιο κάθε φορά.

Απέναντι στο πανίσχυρο Coyote Starrk, παρόλο που είχε την ευκαιρία να ακολουθήσει μια μη βίαιη προσέγγιση στην αντιμετώπιση της Espada, ο Kyōraku δεν ενέδωσε στην προσφορά και δήλωσε ότι απλά δεν είχε την πολυτέλεια να το κάνει αυτή τη φορά. Αυτός ο βάνδαλος ήταν μέρος ενός επαναστατικού στρατού κατά της Soul Society, και ως εκ τούτου, έπρεπε να τερματιστεί. Περίοδος. Η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή για να επιτρέψει σε μια εύκολη εταιρεία να αναλάβει το προβάδισμα. Επιπλέον, δεδομένης της δύναμης της Primera Espada, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν ήταν εύκολο να επιβληθεί ένα άνοιγμα σε αυτόν τον άνθρωπο. Και σε μια προσπάθεια να ωθήσει τον Starrk να αποκαλύψει ένα άνοιγμα, πρότεινε ακόμη και σιωπηρά να ρίξει τη Lilynette Gingerbuck προσωπικά - στην πραγματικότητα προτείνοντας να σκοτώσει ένα αθώο, ακίνδυνο παιδί - έστω και μόνο επειδή ήταν πεπεισμένος ότι "ακόμα και αυτός [Ο Stark] δεν μπορούσε να μείνει ήρεμος αν έμπαινε σε μπελάδες".

Από την άλλη, όμως, αν του γίνει άβολο, θα επιλέξει να μην αφήσει τα παιδιά στο πεδίο της μάχης. Εκτός από τον πραγματισμό του, ακόμα και η συναισθηματική του κατάσταση γεννιέται από την ευκολία. Έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου μπορεί ακόμη και να αστειεύεται και να κάνει τη συζήτηση με αντιπάλους τόσο επικίνδυνη όσο ο Sōsuke Aizen και Robert Accutrone. Αν και έχει επίγνωση της υπεροχής του στη δύναμη, θα υποβαθμίσει τις ικανότητές του στους αντιπάλους του για να τους δώσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και να τους κάνει να υποτιμήσουν την αληθινή ικανότητα του Kyōraku. πράγμα που αποδείχθηκε όταν άφησε να εννοηθεί ότι ο Tōshirō Hitsugaya θα το ξεπερνούσε τελικά σε εκατό χρόνια.

Τα λόγια του μπορεί να ήταν ειλικρινή, αλλά ακόμα κι έτσι, οι προθέσεις τους ήταν απλώς να εξαπατήσουν τον αντίπαλό του παρά να επιδείξουν ταπεινοφροσύνη. Τελικά, η αλήθεια της φύσης του αποκαλύφθηκε όταν επέτρεψε στον Love Aikawa και στον Rōjūrō Ōtoribashi να αντιμετωπίσουν τον Starrk, παρά το γεγονός ότι ήταν σε σοβαρή μειονεκτική θέση και παραλίγο να χάσουν τη ζωή τους στη διαδικασία, όλα αυτά εν αναμονή ενός ανοίγματος όπου ο Kyōraku θα μπορούσε να προκαλέσει μια καταστροφική πληγή. Ο Love αργότερα σημειώνει ότι η τάση του να αγνοεί τους όρους του αρραβώνα δεν έχει αλλάξει, κάτι που ο Kyōraku απλώς απαντά ότι οι καπετάνιοι δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια. Σε έναν πόλεμο, και οι δύο πλευρές έχουν άδικο, και ο Kyōraku δεν είναι απολύτως ξένος σε αυτό το ιδανικό.

Ο Kyōraku έγραψε επίσης ένα ρομαντικό μυθιστόρημα με τίτλο "Rose-Colored Path", το οποίο δημοσιεύτηκε στο Seireitei Communication, αλλά ήταν πολύ μη δημοφιλές. Ο Kyōraku δεν λαμβάνει ούτε ένα γράμμα από θαυμαστές ή δώρο γενεθλίων από τους αναγνώστες του, αλλά ούτε και τον πειράζει. Όπως πολλοί άλλοι καπεταναίοι, ο σύλλογος γυναικών του Shinigami δημοσίευσε μια συλλογή φωτογραφιών στο Kyōraku. Η συλλογή του είχε τίτλο «Using Arms as My Pillow». Εξαντλήθηκε γρήγορα, εν μέρει επειδή κυκλοφόρησε σε λιγότερα αντίτυπα από παρόμοιες συλλογές άλλων καπεταναίων. Ωστόσο, δεν ανατυπώθηκε, αλλά ο Kyōraku δεν το γνωρίζει.